Wat is het buiten de stad ongelofelijk groen. Heerlijk. Mercy Ships heeft ook dit jaar weer een landbouwtraining georganiseerd, waaraan 16 studenten hebben deelgenomen. Food for Life. Vandaag kregen zij tijdens een feestelijk bijeeenkomst hun certificaat van de trainer Jean Claude die al een paar jaar voor Mercy Ships werkt. Voor deze training is nauw samengewerkt met lokale overheden en particulieren. Er is een groot stuk grond beschikbaar gesteld. Het was belangrijk dat dat onbewerkt in gebruik genomen kon worden en daar hebben de coordinatoren en trainer heel veel overredings-wijsheid voor nodig gehad. Een stuk grond geschikt maken voor landbouw betekent hier vooral bomen omhakken en de grond platbranden. En dat is nu juist waar de training-educatie mee begint: alles wat er is aan planten en bomen gebruiken.
Organische landbouw. Bomen laten staan voor de schaduw en het blad, gras en lage beplanting maaien en gebruiken om de grond rond jonge planten te bedekken tegen uitdroging door de zon en om compost van te maken. Die compost bevat alle voedingsstofen die nieuwe planten nodig hebben. In een bed jonge planten worden manden met deze compost geplaatst en door de regen of begieting dringt de voeding in de aarde. Door niet te werken met kunstmest en de grond niet kaal te branden, blijven ook de insecten leven die zorgen voor een natuurlijk evenwicht. Schadelijke soorten worden geweerd door planten tussen de aanplant te zetten waar de schadelijke soorten niet van houden. Deze benadering is totaal nieuw voor de studenten. Tijdens de ceremonie komt deze hele benadering globaal aan de orde in de verschillende bijdragen van de studenten. Op een ludieke wijze brengen zij in beeld hoe de nieuwe werkwijze met verbazing en ongeloof werd ontvangen in het dorp, met veel eeeehh? en oohhh geroep. De farm die tijdens de maanden van dagelijkse training is bewerkt en beplant bezochten we na afloop van de ceremonie, die plaatsvond in een ander dorp. Heel veel mannen en jongens uit het dorp luisterden mee naar de hoofdpunten uit het programma, met grote aandacht, oud en jong.
Omdat we ruim een half uur te vroeg aankwamen vroeg ik de kinderen die op ons afkwamen hun school te laten zien. De kleinsten uit de eerste klas waren het meest trots hun klas te laten zien. Er was geen lokaal waar ik boeken zag. Afgelopen week was er geen les vanwege examens. We liepen nog wat straatjes door en daar ontmoetten we twee imams die ik iets vroeg, ik ben vergeten wat en de ene antwoordde dat hij een vreemdeling was, hij kwam uit Pakistan en de andere uit Sierra Leone. In een adem vertelde hij erachter aan dat hij de mensen kwam redden van de hel en dat dit leven niet eeuwig is. Omdat ik van de kinderen al wist dat er in het dorpje een moskee en een kerk zijn, verbaasde mij dat een beetje. Ik vond het een akelig idee dat deze imam uit Pakistan, die er erg ongezond uitzag en slecht engels sprak deze vrolijke kinderen van de hel zou moeten worden. Voordat ik bedacht had hoe ik hierop zou reageren, zei ik tot mijn eigen verbazing, Sir, de mensen weten hier al dat het leven tijdelijk is en dat Jezus de weg is naar God de Vader, want er is hier een kerk. Met een snel lachje nam de Pakistaanse imam de andere bij de arm en zij liepen verder het pad af. Ik schrok eigenlijk achteraf een beetje, want het was misschien wel een brutale reactie. Met de kinderen liep ik naar de open vergaderruimte waar binnen en buiten ook mensen uit het dorp zaten en stonden, en de ceremonie begon met het uitbundige zingen van een aantal gezangen begeleidt door twee drums.
De trainer Jean Claude begon zijn korte weergave van de organische landbouwmethode met het basisprincipe , nl. dat God in de schepping alles heeft gelegd wat mensen nodig hebben om de aarde te bewerken en voedsel te verbouwen, we moeten het evenwicht intact laten en niet verstoren met methoden die in de loop van de tijd gewoonte zijn geworden. Het verband tussen goede voeding en gezondheid is natuurlijk een belangrijk aspect in de training. Er kwamen steeds meer mensen luisteren. Na de uitreiking van de certificaten waren er de nodige dankbetuigingen, en daaruit kwam heel sterk naar voren hoe intensief er is samengewerkt tussen de actieve lokale mensen en Mercy Ships. Kennis delen en naar elkaar luisteren. Alle studenten kregen een kruiwagen , gieters en een voorraad zaad, een schep.
Een van de collega’s uit mijn team is voorganger in zijn kerk. Deze kerk heeft en water- en een landbouwproject. Ik had hem geattendeerd op deze bijeenkomst en verwachtte dat hij er wat van zou opsteken. Dat kwam helemaal goed, hij kon contacten leggen en met een van de studenten die hij kende gaat hij bekijken of deze een groep mensen van zijn gemeente kan trainen. En dat is precies de bedoeling van deze trainingen. Na de bijeenkomst werd uit grote containers koude limonade getapt voor iedereen. De mensen gingen spontaan in een rij staan. Kinderen dringen in de rij voor een biscuitje. Buiten de rij vraag ik aan en groepje mannen wat de imams in het dorp doen. Evangeliseren antwoorden ze, ze vissen mensen uit het dorp, maar we denken dat de bijbel en betere weg is. Ik ben benieuwd of de vissers met de koran ook kennis delen van landbouw en gezondheid om niet alleen gered te worden van de hel, maar nu hier op aarde beter te kunnen leven met de middelen die God geeft. Het stellige antwoord van de mannen is nee.
Hoe mooi is het dat Jean Claude als Afrikaan de grond kent waarop hij plant, het engels spreekt met zijn afrikaanse accent, de insecten kent die de planten aanvreten. Hij spreekt zijn studenten aan op het level van hun leven en mogelijkheden. In het omgaan met planten en biologische systemen brengt hij hen regelrecht in contact met de Schepper van het leven.
Dit project is echt Food for Life.
https://picasaweb.google.com/akkeravanden/FoodForLife?authkey=Gv1sRgCOGuxJW4heDbsAE#




Ha Ine,
Fijn om weer wat van je te horen en je verslag te lezen. Wel weer indrukwekkend allemaal denk ik.
Met Thomas gaat het prima, hij groeit hard.
De vlinderstruik voor en achter bloeien!
Veel sterkte met je werk
Groetjes Corrie en de rest