Met welcome back of welcome to Sierra Leone ben ik begroet op de luchthaven, veerboot en Africa Mercy. De vlucht van Brussel via Gambia naar Sierra Leone was rustig en de stoel ik wijzigde bij het online inchecken was die naast een tandarts uit London , ook onderweg naar de Africa Mercy. Als Mercy Ships crew kwamen we snel door de douane en met z’n vieren totaal werden we opgewacht door een met oranje Mercy Ships pet herkenbare chauffeur die ons per auto ongeveer in een half uur naar een veerboot reed. Vochtig warm, niet heet en regenachtig was het. De verharde weg ligt vaak hoger dan de rest van het gebied, zodat het regenwater van de weg de onverlichte huisjes soms instroomt of in ieder geval in de plassen zet. Langs de weg verkopen vrouwen waar in manden of teilen, of wassen ze hun kinderen, die dan staande in een teil worden afgesopt. Terwijl we een poosje wachten tot we met de mooiste veerboot kunnen vertrekken, komen en gaan er twee andere, volgepakt met auto’s, mensen en bagage.
Er is een kennis van onze chauffeur die in de 1 ste klas ruimte op onze bagage let, zodat we kunnen rondlopen op de boot. Ik sta een poosje te praten met een chinese man die net is begonnen met het exploiteren van een ijzermijn, 300 km landinwaarts. Terwijl het donker wordt, regent het af en toe, het onweert, mooie bliksem boven de zee en de bergen! Na een uur varen langs de kust, rijden we over overwegend onverlichte halfverharde wegen zonder stoplichten, door Freetown, wat op een grote drukbezochte markt lijkt. Bijna iedereen loopt op slippers, natte voeten in de regen. We komen rond 21.00 ( het is hier 2 uur vroeger) bij de Africa Mercy, die aan een kade vol opgestapelde containers ligt.
Ik deel een cabin met twee nurses uit het eye-team. Luxe hebben we het, met internet in de hut. We werken alledrie alleen overdag, dus niemand van ons hoeft overdag te slapen, dat ik makkelijk.
We, drie nurses, 1 dokter en vier lokale medewerkers,werken in een airconditionde tent buiten het schip van 08.30 – 17.00. We inventariseren de actuele gezondheidssituatie van de patienten, om problemen op te sporen die een risico vormen rond de operatie, zoals hoge bloeddruk en infecties. Het was weer indrukwekkend deze mensen. Twee mannen met zo’ n enorme liesbreuk dat je die door hun kleding heen kunt zien. Een andere man heeft een goedaardige tumor achter een oog, waardoor dit oog ver uit de oogkas puilt. Morgen worden zij geopereerd. We leggen de gegevens vast en maken het dossier in orde, zorgen dat het lab komt prikken voor bloedonderzoek en dragen de patienten smiddags over aan de collega’ s in het ziekenhuis op het schip. De lokale medewerkers maken de patienten wegwijs in de afdeling en leggen uit hoe de toilet werkt bijvoorbeeld. Vandaag werkten we tot 16.00, want drie van de totaal 13 geplande patienten kwamen niet opdagen. In maart jl. zijn meer dan 3000 patienten gezien tijdens een screening. Op basis van die gegevens maakt het operatieteam een planning en worden patienten opgeroepen per telefoon. Soms wonen zij 400 km van de stad. Het gebeurt vaker dat zij later komen, of niet. Er kan vanalles veranderd zijn in hun sociale of financiele omstandigheden waardoor het niet mogelijk is naar het ziekenhuis te komen.
In het restaurant konden we heerlijk afrikaans eten met oa. gebakken banaan, en met koffie op het bovenste dek was het uitzicht over zee en de heuvels weer geweldig. Het is donker om 19.30. Vanavond geen muggen opgemerkt, gisteren wel op de veerboot. Toen toch lange mouwen aangetrokken uit voorzorg tegen malaria, hoewel vrijwel iedereen met blote armen en benen blijft rondlopen. Het is leuk om bekenden van twee jaar geleden weer te zien. Bij de informatica department is mijn laptop geschikt gemaakt voor het netwerk hier. Handig allemaal. Mijn werkdagen zijn van ma-vrijdag, weekenden vrij. Mooie stranden zijn makkelijk te bereiken met de landrovers waar we gebruik van kunnen maken.




Hey Ine, Fijn te lezen dat je goed bent aangekomen.
En je eerste werkdag ook alweer gehad, klinkt leuk.
Ik blijf je volgen!
Liefs, Silvy
Ha Silvy, ik mis je hier. er zijn twee chirurgen op dit moment een voor max fac surgery en een general. dat zijn dus allemaal liesbreuken en hydroceles. de straten waar je in terecht komt direct buiten het schip. lijken niet op die van Cotonou. in de verte wat grotere stenen gebouwen, hier overwegend verroest golfplaat, en er zijn drie keer zoveel mensen in de straten.
ha Ine,
fijn om je eerste belevenissen en indrukken te lezen! je bent dus na aankomst op het vliegveld met een veerboot naar het Mercyship gevaren. En je vrije weekend is begonnen? Ben benieuwd wat je gaat doen, vast niet uitrusten. Liefs, Jet
Ja hoor wel uitgerust geloof ik aan een strand waar we een paar uur konden zijn, maar daar te komen en terug, stel je een egyptische minibus voor, maar dan eentje die ook daar op de sloop staat. een kapotte koppeling en een driver zonder rijbewijs. ik kan het eigenlijk niet, met oogkleppen door de armoede rijden. het is feitelijk afschuwelijk hier.
hoi Ine, fijn van je te lezen, ik begrijp dat het erg anders is dan Benin, kun je daar al iets over schrijven, over de verschillen, geldt dat ook voor de uitstraling van de mensen?
Ik zag vandaag mijn groentevrouw weer na drie weken, het eerste dat ze vertelde was dat haar zoon gisteren half uit een trein was gevallen op weg naar zijn examen (niet in Cairo) hij heeft zijn examen toch gemaakt en is geslaagd. Kijk je uit met je minibusjes, neem maar een taxi die niet uit elkaar valt.
ha Dani, komende dagen even geen taxiauto, minibus alleen als het moet een landrover, en dan alleen een nieuwe. ik ben nu drie keer op pad geweest in het verkeer met een groep die al eerder iets had ondernomen en de weg zou weten, kon onderhandelen met de chauffeurs enzo. de eerste rit met een mercyships landrover, uiteindelijk wist niemand waar het restaurant van eindbestemming lag, niemand op straat kon ( of wilde?) ons de weg wijzen, uiteindelijk op een totaaal andere lokatie aan de kust uitgekomen. prachtig. maar wel 1 uur rijden door de stad, zoiets als de kleine straten van Cairo, maar dan met nog meer mensen. rit 2,bijna 2 uur rijden na 1/2 uur onderhandelen met de beschreven minibus. rit 3 met 2 taxi auto’ s, goede chauffeurs dwz die zich toeterend met 80 km per uur over de markt een weg banen, op de achterbank zakken wij door de veren maar we rijden. omdat de egyptische tandarts onderhandelde waren we snel weg voor reele prijs. het verschil is dat ik Cotonou alleen op pad ging en zelf uitvogelde hoe e e a werkt, en dan altijd kwam waar ik wilde zijn, maar dat gaat hier niet omdat ik hier te kort ben . en de waarschuwingen om alleen op pad te gaan zijn 5 x sterker dan in Cotonou. o ja, op het laatste nippertje kon een motorrijder onze taxi die linsafsloeg ontwijken door zijn motor dwars op de weg te zetten, naast mijn open raam ( wat niet dicht kan, ook niet als het giet). met een onvoorbereidde groep op pad is linker dan alleen denk ik. maar ik laat het maar zo. lopen is net zo gevaarlijk.
ik heb nog verder niets geschreven omdat ik niet weet waar te beginnen, en veel is hetzelfde als in Benin.
liefs van Ine
geweldig verhaal ine ik zie het voor me. Egypte is keurig daarbij vergeleken. Jassin is voor het eerst alleen met een taxi uit heliopolis naar huis gekomen. Foute prijs afgesproken maar verder goed gelukt, echt een doorbraak voor hem en ons, voor herhaling vatbaar.
kun je je maiI openen? ik heb enige foto’s gestuurd
ja ik heb ze allemaal ontvangen, enig! wat was het heerlijk he? dank
Hoi Ine,
Hopelijk gaat alles goed met je. Het zal wel weer indrukwekkend zijn.
Met het huis is alles in orde.
Groet de buren
Ha Corrie! Dank voor je bericht. en de goede zorgen. Gaat het goed met Thomas? En bloeit mijn vlinderstruik in de achtertuin al? liefs van Ine
Hoi Ine,
Goed om van je te lezen! En internet in je hut…
Nathan vroeg al of het lukte met de foto’s…Rachel heeft je verhaal ook al gelezen… Wanneer ik je verhaal zo lees moet je ook weer veel loslaten van wat je om je heen ziet, om je werk ‘gewoon’ te doen.Lijkt me zwaar. Gods Zegen; Hij leidt.
En heerlijk genieten in de weekenden van de natuur!
Groet
Elisa